Personel – Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni

Młody człowiek podejmuje pierwszą pracę w pracowni krawiekciej w operze. Dawniej młodość wiązano z barkiem powagi zaś wiek dojrzały z prawością jako obowiązkiem. Dziś sprawa jakby się odwróciła: w literaturze i filmie prawi są raczej młodzieńcy, gdy dorosłość trąci zepsuciem. Czy wejście w świat dojrzały musi każdorazowo kończyć się rezygnacją z wartości moralnych, znikczemnieniem, zgodą na "gry i układy"? Krzysztof Kieślowski stawia to pytanie w filmach od dłuższego czasu, a odpowiedzi jakich udziela wskazują na jego umiarkowany optymizm. Akcja "Personelu" rozgrywa się z teatrze, czyli w miejscu, w którym gra i maska to rekwizyty podstawowe. W teatrze maska zrasta się z twarzą aktora. Z tym jednak, że rzecz dzieje się za kulisami, a więc tam, gdzie masek być nie powinno. Niestety, przyrosły do zbyt wielu twarzy na dobre. O tym właśnie dowiaduje się bohater "Personelu".