Rok 1941. Mieszkańcy getta coraz częściej otrzymują wezwania do wyjazdu. Jakub Rosenberg poddaje się obsesyjnej potrzebie przystosowania do warunków narastającego zagrożenia. Pragnie ocalić ludzką godność, wyzwolić się psychicznie z sytuacji tropionej zwierzyny. Odrzuca pomoc sąsiadów. Nie chce skorzystać z oferty Nieznajomego, który proponuje mu przejście na stronę aryjską. Przygotowuje się w samotności do wszystkich nieprzyjaznych sytuacji, jakie mogą mu się zdarzyć. Kiedy wezwanie otrzymują państwo Grossmanowie, Jakub przejmuje opiekę nad ich synkiem, Dawidem. Wytrwale wraz z chłopcem trenuje stawanie w szeregu na komendę, marsz z walizką, zmiany ręki co dwadzieścia kroków... Wkrótce także i oni zostają przez Niemców zmuszeni do opuszczenia getta.