Kaziuk wraz z żoną Handzią pędzą w odciętych od świata Taplarach żywot skromny, obyczajny, wolny od cywilizacyjnych pokus. Harmonię ich bogobojnego światopoglądu zakłóca przedwczesne ocielenie się krowy... Widzą w tym sprawę sił nieczystych. Taplarscy chłopi sceptycznie odnoszą się do przybyłych z miasta urzędników, którzy im wytykają przyczyny zacofania wsi. Sołtys wciska na kwaterę do Kaziuków miastową nauczycielkę. Kaziuk z trudem tolerujący znoszone przez syna ze szkoły objawienia naukowe; ukradkiem wciąż śledzi powabną nauczycielkę...