Podczas nocnej eskapady do legowiska wilczycy i jej miotu, wiejski pastuch Bierniuka zdobywa basiorka. Nazywa go Dzikunem, troskliwie się nim opiekuje. Wilczkiem interesuje się miejscowy kłusownik, przebiegły Mohiła, który usiłuje odebrać chłopcu zwierzę. Dzikun uchodzi jednak cało z zastawionej pułapki i ucieka. Mohiła rozrzuca w lesie zatrute mięso. Ciężko chorego Dzikuna, który zgłodniały pożarł przynętę, odnajduje Bierniuka i ratuje przy pomocy leśnego człowieka. Chłopak ma nadzieję, że Dzikun już go nigdy nie opuści, ale natura ciągnie wilczka do lasu. Bierniuka spotka jeszcze jednak Dzikuna. Stanie się to podczas zasadzki na wilki urządzonej przez Mohiłę i jego kompana. Będzie ona miała dramatyczny przebieg. Wspólnik Mohiły wpadnie do pokrytego cienkim lodem stawu, a Mohiła zostanie zaatakowany przez potężnego wilczura, w którym Bierniuka rozpozna ... Dzikuna.