Gundzia, dziesięcioletnia mieszkanka wielkopolskiego miasteczka, jest córką Józefa Turowskiego, właściciela dobrze prosperującego browaru. Nad wiek rozgarnięta i trzeźwo myśląca dziewczynka, z dystansem uczestniczy w wydarzeniach politycznych, mających przejść do historii pod nazwą Powstania Wielkopolskiego.
Do domu Turowskich przybywa spokrewniony z nimi Maks, dezerter z armii niemieckiej. Wraz z innymi chłopcami z miasteczka m.in. bratem Gundzi, Zygą, przygotowuje się w konspiracji do walki zbrojnej z Niemcami. Wspiera ich w tym chłodną pomysłowością i własnymi oszczędnościami, podkochująca się w Maksie Gundzia.
Stary Turowski, podobnie jak inni przedstawiciele starszego pokolenia Polaków, powstrzymuje bitnych chłopców, namawiając ich do umacniania Polski przez pracę i poszerzanie własności. Jednak młodzi, uważając taką postawę za zdradziecką, wszystkie swoje wysiłki koncentrują na zdobywaniu broni. Wreszcie, kiedy w Poznaniu trwa już powstanie, przystępują do szturmu niemieckich koszar i zwyciężają. W walce giną obydwaj Turowscy.
Chłopcy w większości udają się do powstania, a Gundzia, jako jedyna spadkobierczyni, obejmuje w posiadanie browar i z całą powagą zaczyna nim zarządzać.