Zabić na końcu – Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni

Marek pracuje jako ślusarz w jednej z łódzkich fabryk. Wraz ze swoim szwagrem, który jest tu strażnikiem, postanawiają obrabować zakładową kasę pancerną. Pomysłu i dokładnego opisu podobnego skoku dostarcza im scenariusz filmowy znaleziony przez Marka w mieszkaniu reżysera, który potrzebował pomocy ślusarza przy otwieraniu domowego sejfu. Bohaterowie scenariusza, Markowski i Szwagroweki, dokonują udanego napadu na bank, mając w ręku precyzyjny plan działania. Nie wiadomo tylko jak ich historia się kończy ponieważ w scenariuszu brakuje kilku ostatnich stronnic. Posiłkując się wskazówkami z mającego powstać flimu, Marek ze Szwagrem sprawnie dostają się do zakładowego sejfu i otwierają go. Okazuje się wówczas, że z powodu niewypłacalności zakładu, bank wstrzymał wypłatę i kasa, zamiast pieniędzy, zawiera całą baterię alkoholu oddanego w depozyt na czas trwającego właśnie strajku. Włamywacze upijają się, a nad ranem chyłkiem wymykają się na ulicę. Kiedy telewizja nadaje zrealizowany już film o Markowskim i Szwagrowskim, Marek ze Szwagrem dowiadują się, że przygoda ich bohaterów zakończyła się równie niefortunnie. Markowski, po pozbyciu się wspólnika, sam został niecnie oszukany przez swoją ukochaną i jej kochanka.