Księga wielkich życzeń

Po pożarze Domu Dziecka kierownictwo pobliskiego sanatorium dla osób starych i przewlekle chorych postanawia przyjąć pod wspólny dach kilka małych dziewczynek. Jedna z nich, siedmioletnia Marysia, próbuje zaprzyjaźnić się z Adamem - mężczyną stojącym u kresu życiowej drogi. Chociaż pojawienie się dzieci zmienia nastrój domu, Adam opiera się, jak sam mówi, infantylnej euforii. Co innego Henryk, łagodny, wesoły i otwarty, a do tego pełen wiary w nadprzyrodzony świat duchów, czarownic i diabłów. To własnie dzięki niemu dziewczynka zaczyna postrzegać smutny i posępny świat sanatorium jako miejsce magicznie. Po śmierci Henryka Marysia wpada w przerażenie. Boi się o Adama, którego darzy silnym uczuciem. Ten jeszcze bardziej się odsuwa, nie chcąc przywiązywać do siebie dziewczynki, gdy jego dni są policzone. A jednak, gdy przychodzi dzień rozstania, rozumie, że naprawdę ją pokochał i że miłość jest jedną z najważniejszych rzeczy na świecie...
Cenimy Twoją prywatność
Używamy opcjonalnych plików cookie, aby zapewnić najlepszą funkcjonalność strony. Jeśli odrzucisz opcjonalne pliki cookie, stosowane będą wyłącznie pliki cookie niezbędne do funkcjonowania strony. Więcej informacji znajduje się w naszej polityce prywatności