Rok 1945. Ludwik Tycner, który ze względu na swoje żydowskie pochodzenie lata wojny spędził w kryjówce, jedzie na wieś odzyskać dziecko, które rodzina Miedziaków zgodziła się przechować za pieniądze trzy lata wcześniej. Miedziakowie nie chcą oddać syna Ludwikowi. Przywiązali się do dziecka jak do własnego. Zdesperowany Ludwik grozi im sądem. Miedziak uważa, że skoro Ludwik jest Żydem, musi mieć powiązania z UB.