1914 r. Wybucha I wojna światowa. Wraz z innymi odchodzi na front Zdzich Miechowski, zostawiając w Krakowie młodą żonę i dziecko. Maryśka w patriotycznym porywie zgłasza się do pani Karowskiej, by pomagać szyć szarpie, jej synek zostaje oddany pod opiekę dorastającego Adama Karowskiego. Przychodzi wiadomość o zaginięciu Zdzicha. Swą pomoc oferuje Ciąglewicz, dawny współpracownik męża, ale Maryśka postanawia wyjechać do matki.
Po kilku miesiącach na prowincji Maryśka wraca do Krakowa zrujnowana. Nastka, jej dawna służąca, zamieniła dawne mieszkanie Miechowskich w dom schadzek. Adam Karowski przekazuje propozycję rodziców, by wraz z synem zamieszkała pod ich dachem. Zjawia się Ciąglewicz z prośbą o opiekę nad chorą żoną, wkrótce siłą uwodzi Maryśkę, lecz po śmierci chorej porzuca ją. Wiedząc o sympatii, jaką darzy ją Adam, Karowscy proszą o pomoc w zatrzymaniu w domu syna, marzącego o ucieczce na front. Nie bez cichej aprobaty rodziców Maryśka uwodzi chłopca. Kiedy jednak odkrywa, że zaszła w ciążę, Karowska pokazuje jej drzwi.
Maryśka znajduje schronienie w domu Nastki, prowadzącej luksusowy pensjonat i kasyno. Wystepuje tam w kabarecie. Podczas przedstawienia odnajduje ją powracający z niewoli Zdzich. Ale Maryśka nie potrzebuje już mężowskiej opieki.