Film z cyklu „Święta polskie”.
Młody, przystojny i zamożny Piotr kupuje od starszej ekscentrycznej pani, nazywanej Mimi, wymagającą remontu willę. Mimi jest malarką, chętnie wraca do wspomnień z lat młodości, studiów na Akademii Sztuk Pięknych i wyjazdów w plenery. Najbardziej lubiła malować chmury, nazywano ją wówczas „królową chmur”. Miała syna, który zginął tragicznie. Nigdy się z tym nie pogodziła. Teraz Piotra traktuje jak syna. Tymczasem Piotr zamierza umieścić ją w domu starców, nie ma jednak odwagi powiedzieć jej o tym. Knuje więc intrygę. Zabiera ją nad morze luksusowym kabrioletem, skąd rzekomo mają odpłynąć do Rio de Janeiro do... dawno nieżyjącej siostry Mimi. Starsza pani żyje w wyimaginowanym świecie, nie przyjmując do wiadomości, że jej bliscy dawno odeszli. W podróży daje się we znaki Piotrowi swoimi kaprysami. Zniecierpliwiony Piotr chce jak najszybciej pozbyć się staruszki, aby móc poświęcić czas Kasi, swojej dziewczynie. Z ulgą pozostawia Mimi w zakładzie prowadzonym przez zakonnice. Ale Kasia, z którą spotka się w wytwornym hotelu, zobaczy w nim nagle egoistę niezdolnego do miłości. Samotna noc skłoni Piotra do przemyśleń.