Do niewielkiego miasteczka przybywa samotnie dziesięcioletni chłopiec. Ciągnie za sobą swój jedyny dobytek – wielkie metalowe sanki. Pierwsze, co mały przybłęda widzi w nowym miejscu, to bawiące się na śniegu miejscowe dzieci. Chłopiec postanawia odpocząć chwilę po całonocnej podróży. Siada na sankach i wygrzewa twarz na słońcu. Zasypia. Sielankowa atmosfera pryska wraz ze zmarzniętą bryłą śniegu rozbijającą się z impetem na twarzy śpiącego dziecka.
„Nasza ulica” to osadzona w realiach II wojny światowej tragiczna historia samotnego dziecka wydanego na pastwę agresji i niechęci małomiasteczkowej społeczności.
Miasteczko i jego dorosłych mieszkańców obserwujemy z perspektywy dzieci, które są lustrem panujących nastrojów. Przypominają drapieżniki, jakich coraz więcej również na współczesnych podwórkach.