Sześćdziesięciolatka, pracująca na stacji autobusowej jako sprzedawczyni biletów, zaniedbuje obowiązki i życie osobiste bez reszty oddając się nietypowej pasji: zbieraniu zębów. Oderwana od własnego miejsca i pozbawiona korzeni, obsesyjnie angażuje się w tworzenie kolekcji, która z czasem staje się przemyślanym zbiorem obiektów. Reguły archiwizacji wypracowane przez bohaterkę, choć tworzone intuicyjnie, do złudzenia przypominają metody pracy muzealników.
Miejsca, gdzie pracuje bohaterka, to przechodzące – jak ona - transformację tożsamości modernistyczne giganty, opuszczone przez użytkowników, dla których powstały. Dzisiaj pełnią inne funkcje. „Biuro budowy pomnika” to tabliczka na drzwiach pomieszczenia dawnego urzędu, które służy jako magazyn kolekcji.
Miejsca, gdzie pracuje bohaterka, to przechodzące – jak ona - transformację tożsamości modernistyczne giganty, opuszczone przez użytkowników, dla których powstały. Dzisiaj pełnią inne funkcje. „Biuro budowy pomnika” to tabliczka na drzwiach pomieszczenia dawnego urzędu, które służy jako magazyn kolekcji.