Kiedy w 1971 roku film wszedł na ekrany kin, przebojem zdobył spragnioną rozrywki publiczność. Krytycy, nie bacząc na sukces kasowy, byli bardziej powściągliwi w zachwytach, narzekając na brak konsekwencji stylistycznej i niezbyt wyszukany dowcip. Przyznawali jednak, że całość robi dobre wrażenie dzięki mocnemu osadzeniu w polskich realiach z lekka tylko skarykaturowanych, świetnemu aktorstwu i wartkiemu rytmowi.
Scenariusz był dziełem znanego felietonisty, Krzysztofa Teodora Toeplitza, i znanego wówczas głównie jako twórca popularnych programów rozrywkowych Jerzego Gruzy, który tym filmem zadebiutował na dużym ekranie.
Osią akcji są perypetie przeciętnego mężczyzny, pantoflarza z natury, który na kilka dni zostaje słomianym wdowcem i – zazdroszcząc kolegom ich podbojów erotycznych – postanawia spróbować romansu z jakąś atrakcyjną kobietą. Ale marzenia o wolności nie idą w parze z przygotowaniem praktycznym. Panie są wprawdzie wyzwolone i chętne, ale to – jak się niebawem okazuje – nie wystarczy.
Scenariusz był dziełem znanego felietonisty, Krzysztofa Teodora Toeplitza, i znanego wówczas głównie jako twórca popularnych programów rozrywkowych Jerzego Gruzy, który tym filmem zadebiutował na dużym ekranie.
Osią akcji są perypetie przeciętnego mężczyzny, pantoflarza z natury, który na kilka dni zostaje słomianym wdowcem i – zazdroszcząc kolegom ich podbojów erotycznych – postanawia spróbować romansu z jakąś atrakcyjną kobietą. Ale marzenia o wolności nie idą w parze z przygotowaniem praktycznym. Panie są wprawdzie wyzwolone i chętne, ale to – jak się niebawem okazuje – nie wystarczy.