Warszawa, lata 80. XX wieku. Skromny i niepozorny pracownik poczty, 19-letni Tomek, mieszka w wynajętym mieszkaniu na typowym PRL-owskim osiedlu. Wieczorami chłopak podgląda przez lunetę mieszkającą naprzeciw atrakcyjną 30-latkę, Magdę. Usiłuje zbliżyć się do kobiety, wreszcie wyznaje jej miłość. Magda zaprasza go do siebie, ale tylko po to, by z pełnym cynizmem pokazać, że miłość nie istnieje – jest tylko seks.
Kinowa wersja Dekalogu, Sześć, komentarz do przykazania „nie cudzołóż”. Cudzołóstwo nie jest tu jednak rozumiane tradycyjnie jako zdrada, ale jako odzieranie człowieka z intymności, należnej mu prywatności. Zarówno Tomek, jak i Magda popełniają ów grzech, ale wypływa on nie tyle ze złej woli, co z poczucia pustki i osamotnienia. I choć bohaterów to nie rozgrzesza, jednak daje nadzieję na ich duchową przemianę. Znakomite role Grażyny Szapołowskiej i Olafa Lubaszenki.
Wybrane nagrody
FPFF 1988 Gdańsk–Gdynia: Wielka Nagroda Festiwalu „Złote Lwy Gdańskie”; Nagroda Główna „Srebrne Lwy Gdańskie” za scenariusz dla Krzysztofa Kieślowskiego i Krzysztofa Piesiewicza; nagroda za rolę kobiecą dla Grażyny Szapołowskiej; nagroda za drugoplanową rolę kobiecą dla Stefanii Iwińskiej; nagroda za zdjęcia dla Witolda Adamka
MFF San Sebastian 1988: Nagroda Specjalna Jury; nagroda FIPRESCI; nagroda OCIC (Organisation catholique internationale du cinéma et de l’audiovisuel)
Złota Taśma 1989 w kategorii film polski za rok 1988
Festiwal „Gwiazdy Jutra” Genewa 1989: nagroda za reżyserię dla Krzysztofa Kieślowskiego; nagroda aktorska dla Olafa Lubaszenki
MFF Sao Paulo 1989: nagroda publiczności; nagroda krytyki filmowej
MFF Chicago 1989: Srebrny Hugo dla Grażyny Szapołowskiej
Kinowa wersja Dekalogu, Sześć, komentarz do przykazania „nie cudzołóż”. Cudzołóstwo nie jest tu jednak rozumiane tradycyjnie jako zdrada, ale jako odzieranie człowieka z intymności, należnej mu prywatności. Zarówno Tomek, jak i Magda popełniają ów grzech, ale wypływa on nie tyle ze złej woli, co z poczucia pustki i osamotnienia. I choć bohaterów to nie rozgrzesza, jednak daje nadzieję na ich duchową przemianę. Znakomite role Grażyny Szapołowskiej i Olafa Lubaszenki.
Wybrane nagrody
FPFF 1988 Gdańsk–Gdynia: Wielka Nagroda Festiwalu „Złote Lwy Gdańskie”; Nagroda Główna „Srebrne Lwy Gdańskie” za scenariusz dla Krzysztofa Kieślowskiego i Krzysztofa Piesiewicza; nagroda za rolę kobiecą dla Grażyny Szapołowskiej; nagroda za drugoplanową rolę kobiecą dla Stefanii Iwińskiej; nagroda za zdjęcia dla Witolda Adamka
MFF San Sebastian 1988: Nagroda Specjalna Jury; nagroda FIPRESCI; nagroda OCIC (Organisation catholique internationale du cinéma et de l’audiovisuel)
Złota Taśma 1989 w kategorii film polski za rok 1988
Festiwal „Gwiazdy Jutra” Genewa 1989: nagroda za reżyserię dla Krzysztofa Kieślowskiego; nagroda aktorska dla Olafa Lubaszenki
MFF Sao Paulo 1989: nagroda publiczności; nagroda krytyki filmowej
MFF Chicago 1989: Srebrny Hugo dla Grażyny Szapołowskiej