Jeden z najwybitniejszych i najciekawszych polskich filmów wojennych: militarne zwycięstwo zastępuje pozbawiona nadziei, nierówna walka, męską przygodę – wojenna codzienność, znój i cierpienie, a czarno-białe schematy – szacunek dla przeciwnika. I kluczowe pytanie, czym jest obowiązek wobec ojczyzny: troską o tych, którzy ocaleli i mogą się jej przydać, czy walką za wszelką cenę, do ostatniej kropli krwi? W sporze racjonalizm kontra romantyzm, reżyser i scenarzysta, choć solidaryzują się z pierwszym stanowiskiem, nie odmawiają racji drugiemu.
Film otrzymał m.in. Srebrny Medal na MFF w Moskwie 1967 oraz liczne nagrody państwowe.
Film otrzymał m.in. Srebrny Medal na MFF w Moskwie 1967 oraz liczne nagrody państwowe.