Ostatni okres krótkiego, tragicznego życia „kaskadera polskiej literatury” – Rafała Wojaczka. Paradoksalnie, w wypadku Wojaczka to nie jego samobójcza śmierć wydaje się tragiczna, ale właśnie życie. Śmierć jawi się tu raczej jako wybawienie od pełnego udręki i cierpienia ziemskiego bytowania i jako spełnienie mitu tragicznego poety. Wojaczek dzięki oryginalności, trudnemu charakterowi oraz licznym skandalom stał się legendą i został zapamiętany jako rozsmakowany w czarnym humorze buntownik.