Film jest inspirowany jednym z najważniejszych filmów dokumentalnych Krzysztofa Kieślowskiego pt. Gadające głowy z 1980 roku. Reżyser zadał w nim swoim rozmówcom te same, z pozoru proste pytania, takie jak: „Kim jesteś?” lub „Czego byś chciał?”. Wybrzmiewają one później również w filmach fabularnych Kieślowskiego. Gdy oryginalne Gadające głowy były realizowane, rozpoczynała się właśnie dekada, która w efekcie doprowadziła do upadku żelaznej kurtyny, przemian demokratycznych w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej. Krzysztof Kieślowski idealnie wyczuł czas i nastrój, by stworzyć swego rodzaju zapis stanu świadomości Polaków epoki przedsolidarnościowej. Powstał film wyjątkowy, będący nie tylko świadectwem historii narodu, ale i zapisem ponadczasowych emocji i nastrojów zwyczajnych ludzi – od rocznego dziecka do stuletniej kobiety.
Czy zatem obecnie, po ponad czterdziestu latach, te egzystencjalne pytania straciły na wartości? Jakie będą odpowiedzi na stawiane przez Kieślowskiego pytania w roku 2021, w czasie globalizacji, mediów społecznościowych i najnowocześniejszych technologii komunikacyjnych, ale również lockdownu, kwarantanny i ograniczonych pandemią kontaktów społecznych? By się o tym przekonać, zadaliśmy te pytania ludziom filmu, znajomym i współpracownikom Krzysztofa Kieślowskiego oraz tym, dla których on i jego twórczość są ważne. Film powstał w czasie pandemii. Zamiast tradycyjnej kamery, świateł i dźwięku twórcy wykorzystali streaming wideo, kamerki w komputerach i smartfonach oraz zestawy słuchawkowe. Zatem „gadające głowy” – podobnie jak czterdzieści lat temu – mają znowu coś do powiedzenia.
Podczas 46. FPFF film jest zaprezentowany w jednym bloku wraz z odnowionym cyfrowo "Bez końca" Krzysztofa Kieślowskiego.