Kreacyjny portret Barbary Krafftówny, wybitnej polskiej aktorki. Jej pełna zawodowych sukcesów biografia prywatnie nie była pozbawiona tragedii, dlatego wyobraźnia była dla Krafftówny sposobem na przetrwanie. Barbara, niczym bajkowa Alicja, przeprowadza widza na drugą stronę lustra, odkrywa świat, którego nie ma. Główną narracją filmu są monologi wewnętrzne bohaterki – intymne, emocjonalne. Nawiązują one do najwybitniejszej filmowej roli Krafftówny w filmie Wojciecha Jerzego Haasa Jak być kochaną, nominowanym do Złotej Palmy w Cannes.