Political Dress

Political Dress

Modowe podziemie Polaków trwało 45 lat. W czasach komunizmu żywy kolor i modny fason były osobistą bronią przeciw szarzyźnie dnia codziennego. Wbrew panującemu stereotypowi, władzy ludowej nie zależało na uniformizacji i ubieraniu ludzi jednakowo. Jednak w wyniku złego zarządzania gospodarką władza nie radziła sobie z zaspokajaniem potrzeb społeczeństwa. W tym również ubierania go na odpowiednim poziomie. W polskim przemyśle odzieżowym zawsze wszystkiego brakowało. W efekcie Polacy epoki PRL-u nosili się jednolicie i nieciekawie.
Na tle tej codziennej szarości socjalistycznego państwa kwitła jednak podziemna moda. Młodzież chciała wyglądać inaczej. Chciała przypominać rówieśników z Nowego Jorku, Londynu, Paryża. Dlatego zdobywanie i szycie ubrań było w Polsce sportem wyczynowym, uprawianym przez tysiące młodych ludzi. Ale było warto: bycie eleganckim i modnym stanowiło wyzwanie na poziomie ulicy. I w ten oto niezamierzony sposób moda stawała się wypowiedzią ideologiczną. Była niezgodą na polskie „tu i teraz”.
„Political Dress” ukazuje różne etapy PRL-u i zmiany w postrzeganiu mody. Od twardogłowego stalinizmu, gdy założenie kolorowych skarpetek groziło zatrzymaniem przez milicję, poprzez lata 60. i względne otwarcie Polski na francuską modę, czasy propagandy sukcesu lat 70. i fascynację modą dzieci-kwiatów, aż do stanu wojennego i lat 80., podczas których eksplodowała w Polsce moda na punk.
Dokument pokazuje doświadczenia ludzi, w których władza upatrywała ideologicznych „dywersantów”. W filmie wypowiadają się m. in. fotograf Tadeusz Rolke, projektantka Barbara Hoff, pisarz Janusz Głowacki, kreatorka marki „Biba” Barbara Hulanicki, muzyk Tomek Lipiński, malarz Wilhelm Sasnal.

scenariusz Judyta Fibiger, Ewa Olbrychska
zdjęcia Andrzej Wojciechowski
montaż Wojciech Słota

CULTUREPL-poziom01-01.jpg
Legenda
Konkurs Główny
Konkurs Młodego Kina
Konkurs Fabularnych Filmów Krótkometrażowych
Konkurs Inne Spojrzenie
Sekcje pozakonkursowe