Film jest historią przejmującej miłości Oli i Aleksandra Watów. Wat, słynny polski poeta - futurysta, w latach trzydziestych należał do bohemy artystycznej sympatyzującej z komunizmem. Jego żona Ola, jedna z najpiękniejszych dam przedwojennej Warszawy, była ozdobą salonów literackich. Wybucha II woja światowa. Watowie wraz z synkiem, uciekają z zajętej przez faszystów Warszawy na wschodnie terytoria Polski. Boją się Niemców. Są Żydami. Tutaj zaskoczy ich sowiecka okupacja. Wat zostaje aresztowany, a Ola i jej syn wywiezieni w głąb Rosji, do Kazachstanu, gdzie z innymi polskimi zesłańcami pracują na polach sowchozu. Jako Żydówka i żona komunisty, Ola jest bojkotowana przez Polaków. Jednocześnie zmaga się z opętańczą miłością sowieckiego komendanta. Rozpaczliwie walczy o przetrwanie swoje i syna. Przeżywa gehennę głodu, strachu, upokorzenia. Cały czas wierzy w odnalezienie ukochanego męża. W końcu trafia do więzienia, gdzie bita i torturowana przyjmuje obywatelstwo sowieckie w zamian za obietnicę spotkania z Aleksandrem. Sowiecki oficer wypuszcza ją z więzienia informując, że jej mąż nie żyje. Kiedy zniszczona psychicznie, bez woli życia, utraciwszy wiarę w "to, co najważniejsze", zdana na opiekę syna, Ola leży w łóżku, w progu izby staje...Aleksander. Ola, Aleksander i Andrzej znowu są razem. Już na zawsze. Wracają do Polski. Jednak ostatnią stacją ich podróży okaże się Francja.