Ukraińska dokumentalistka mieszkająca w Kijowie, absolwentka reżyserii filmów dokumentalnych na Narodowym Uniwersytecie im. Karpenko-Kary’ego w Kijowie oraz Szkoły Wajdy w Warszawie. Autorka filmów nagradzanych na międzynarodowych festiwalach - „Alisa w krainie wojny” (IDFA 2015), „Gry domowe” (Sheffield Doc/Fest 2018) i „Nie znikniemy” (Berlinale 2023), .
Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 roku dołączyła do ochotniczej jednostki bojowej i walczyła na froncie. To doświadczenie stało się podstawą jej osobistego dokumentu „Mój drogi Theo” (CPH 2025), nagrodzonego m.in. za najlepszy film dokumentalny o prawach człowieka na Dokufest.
Kovalenko jest również ocalałą z przemocy seksualnej związanej z konfliktem (CRSV) oraz członkinią SEMA Ukraine, organizacji kierowanej przez osoby, które same doświadczyły przemocy i wspierającej osoby dotknięte przemocą wojenną, działającej na rzecz sprawiedliwości skoncentrowanej na ocalałych.
Jej doświadczenia i działalność na rzecz praw człowieka znalazły wyraz w filmie „Ślady”, poświęconym zbrodniom wojennym i głosom ocalałych. Film zdobył Panorama Audience Award for Documentary na Berlinale 2025, był prezentowany na najważniejszych festiwalach dokumentalnych świata, m.in. CPH, FIFDH, One World Prague, Hot Docs i Movies That Matter, gdzie otrzymał Grand Jury Documentary Award, otwierając tym samym drogę do ubiegania się o kwalifikację do Oscara w kategorii Najlepszy Pełnometrażowy Film Dokumentalny.
