Rodzinę spotykamy na krańcu świata dwadzieścia lat po śmierci pierwszego dziecka. Cierpiało ono na ataki drgawek, które kończyły się paraliżem. Za każdym razem Jan wiózł dziecko do lekarza przez lasy oddzielające ich chałupę od cywilizacji. Pewnego dnia nie zdążył. Teraz dryfują bezwładnie, bez radości, bez nadziei. Mają jednak powód do życia, kolejne dziecko – trzynastoletniego chłopca. Pewnego wieczoru na skutek awantury wywołanej przez Jana fatum powraca – chłopiec doznaje ataku padaczki. Trzeba ruszać.