Koma – Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni

Tomasz Gąsiorowski, reżyser:

Punktem wyjścia do stworzenia tej historii była chęć opowiedzenia o rozstaniu i rozpadzie relacji małżeńskiej. Zastanawiałem się jednak, jak na nowo podejść do tematu, który kino poruszało już setki razy. Jak opowiedzieć o rozstaniu w sposób nieoczywisty i zamknąć tę historię w zaledwie dwudziestu minutach?

Główną inspiracją okazał się wywiad z amerykańskim adwokatem rozwodowym Jamesem Sextonem, który przytoczył jedną z najsmutniejszych spraw w swojej karierze. Dotyczyła mężczyzny, który rozwiódł się ze swoją żoną w wieku 90 lat, a zrobił to dla 20 lat młodszej kobiety. Ta anegdota natychmiast stała się dla mnie fabularnym i emocjonalnym fundamentem filmu.

Dalsze prace tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że w tym pomyśle kryje się ogromny potencjał emocjonalny. Jak silny ładunek musi mieć relacja dwojga ludzi, których łączy 50 lat wspólnego życia? Nawet jeśli się nie kochają, jest między nimi jakaś więź i muszą wiedzieć o sobie wszystko. Mają wspólną rodzinę, dzieci i wnuki, mają wspomnienia i wspólnie się zestarzeli. Co zatem musi się wydarzyć, żeby po tylu latach jedno z nich zdecydowało się odejść?

Tak powstała historia Witolda i Marii, pary z 50-letnim stażem, którzy na pozór wydają się zwyczajnym starszym małżeństwem. Podczas wspólnego pobytu w sanatorium pozornie błaha sytuacja staje się początkiem narastającego konfliktu, który zmusza małżonków do konfrontacji z wieloletnimi urazami i postawienia pod znakiem zapytania sensu dalszego wspólnego życia.

Chciałem w ten sposób opowiedzieć o konsekwencjach, jakie niesie za sobą emocjonalne zaniedbanie, a także przedstawić, jak nierozwiązane konflikty i skrywane tajemnice potrafią zniszczyć relację małżeńską.

Tytułowa „Koma” jest dla mnie metaforą wieloletniego funkcjonowania w miłosnej próżni i życia przespanego u boku niewłaściwej osoby. To stan emocjonalnego odrętwienia, w którym przyzwyczajenie staje się silniejsze niż uczucie, a kolejne kompromisy stopniowo prowadzą do rezygnacji z własnego szczęścia.

Nasz główny bohater udowadnia widzom, że nigdy nie jest za późno, żeby zmienić swoje życie, choć coraz trudniej zrobić to po latach bierności.