Na podlaskiej wsi końca lat pięćdziesiątych Zośka dorasta naznaczona kołtunem – symbolem wstydu i ludowych lęków. Wierząc, że posłuszeństwo zapewni jej miłość, próbuje wyrwać się z rodzinnego piętna. Po latach odkrywa jednak, że odziedziczyła los swojej matki. Gdy zagrożona zostaje przyszłość jej córki, po raz pierwszy buntuje się przeciw światu, który nauczył ją milczeć.