Książka jest po części kontynuacją nowej tradycji badań nad kulturą produkcji filmowej, zarysowanej w książce Marcina Adamczaka Obok ekranu, która skupia się na szczegółowej antropologicznej analizie poszczególnych etapów pracy nad filmem. Interesująca perspektywa badawcza niniejszej publikacji otwiera się również dzięki zaangażowanym w nią autorom, którzy łączą wiedzę naukową z praktyczną, oferując przez to unikalny, oparty na doświadczeniu i wiedzy wgląd w świat produkcji audiowizualnej w Polsce. Książka w efekcie jest próbą „odczarowania” polskiej fabryki snów. Autorzy książki niemal postulatywnie powtarzają za Vicki Mayer, aby „przywrócić to, co społeczne” i przypomnieć, że za każdym wielkim i małym filmowym dziełem stoją pracujący ludzie i mnogość historii do opowiedzenia.