Nadim Suleiman about his film A Short Film about War – Polish Film Festival

The idea for this film was forming for quite some time. Everything has started on the set of Nielegalni series from 2018, by Leszek Dawid and Jan P. Matuszyński, where I was working with extras. That’s where I met a teenage boy named Fahed, who came to Poland as a child, after his escape from Iraq. His story reminded me of horrible scenes from my own childhood.

In Syria, my homeland, the invasion of  Iraq and its aftermath were much-discussed. I remember images of night bombings on Baghdad and horrifying accounts of tortures conducted by Americans. Back then I didn’t know that Polish troops had also taken part in the invasion and occupation of Iraq as well as in the war in Afghanistan.

Since the meeting with Fahed I have started to observe people with experiences similar to mine more carefully - the ones who had escaped from the war but still carry its mark, and yet in search of safety and home, they encounter other acts of violence in a place that was supposed to be their safe haven. I was also wondering how a war victim experiences reality and how that differs from the perception of a person, who only knows about it from reports. 

Because of these observations, we came up with an idea that A Short Film about Violence should be a kind of violence study - simultaneously in macro- and micro- scale. War,  homicide and genocide from one hand, discrimination, mobbing, sexual violence from the other. I wanted to consider different types of violence and mechanisms leading to it.

We carried out the shooting in 2021 in a camping resort “Biała” in Sulejowo. Screenplay featuring a rape scene during a film workshop, had been made long before the shooting started. A month after we had finished filming, Film School of Łódź organised a retreat in the same area, during which a student was raped by a staff member from the school - just a few kilometres from the place where we had shot that fictional scene.

When you write and shoot a film about violence and not long after the same act of violence really happens, and not that far away, it’s not something you can turn a blind eye on. For me, it was another proof of violence and war existing close to us. Closer than we would like to think it exists.

Z tych obserwacji zrodził się pomysł, żeby „Krótki film o wojnie" był rodzajem studium przemocy – w skali makro i mikro jednocześnie. Z jednej strony wojna, mord, ludobójstwo. Z drugiej – dyskryminacja, mobbing, przemoc seksualna. Zależało mi, żeby przyjrzeć się różnym formom przemocy i mechanizmom, które do niej prowadzą.

Zdjęcia realizowaliśmy w 2021 roku, m.in w Ośrodku Wczasowo-Kolonijnym „Biała” w Sulejowie. Scenariusz, ze sceną gwałtu podczas warsztatów filmowych, powstał na długo przed zdjęciami. Miesiąc po tym, jak skończyliśmy kręcić, w tych samych okolicach Łódzka Filmówka zorganizowała obóz integracyjny. Podczas wyjazdu studentka została zgwałcona przez pracownika uczelni – kilka kilometrów od miejsca, w którym filmowaliśmy tę fikcyjną scenę.

Kiedy piszesz i kręcisz film o przemocy, a niedługo potem ta sama przemoc wydarza się naprawdę, i to tak blisko – nie jest to coś, obok czego można przejść obojętnie. Dla mnie to był kolejny dowód na to, jak bardzo przemoc i wojna są blisko nas. Bliżej niż chcielibyśmy myśleć.